Press ESC to close

Discriminatie is een groot probleem voor NL’s expats, zo blijkt uit onderzoek

Discriminatie is een probleem waarmee veel internationale inwoners van Nederland worden geconfronteerd, ongeacht of ze al jaren in het land wonen en of ze wel of niet Nederlands spreken, zo blijkt uit de resultaten van een Dutch News-enquête.

In totaal namen eerder dit jaar 3.384 mensen deel aan het onderzoek, waarin lezers werd gevraagd of zij of hun vrienden en familie het slachtoffer waren geworden van discriminatie en in welke vorm deze discriminatie aannam.

Iets minder dan de helft van de respondenten geeft aan persoonlijk racisme of discriminatie in Nederland te hebben ervaren en 43% geeft aan getuige te zijn geweest van rassendiscriminatie.

Het onderzoek is niet representatief voor de internationale bevolking omdat het zelfselectief was. Toch vertelden ruim 1.000 mensen ook over hun persoonlijke ervaringen en wat er met hen was gebeurd. In totaal gaf 68% aan racisme en discriminatie in Nederland een gematigd tot ernstig probleem te vinden.

In 16% van de gevallen zeiden de respondenten dat hen was verteld dat ze niet in het land zouden moeten wonen als ze geen Nederlands spraken en 15,4% van de mensen zei dat hen was verteld “terug te gaan naar je eigen land”.

In 15% van de gevallen gaven mensen aan dat ze zich een buitenstaander voelden en in 12% zei dat iemand had geweigerd hen te helpen omdat ze geen Nederlands spraken. In 11% van de gevallen zeiden mensen dat anderen aannames hadden gedaan over hun opleiding en vaardigheden.

Er was weinig verschil in de ervaringen van nieuwkomers of mensen die minstens vijf jaar in Nederland woonden. En zelfs respondenten die Nederlands spraken – ongeveer de helft van degenen die aan het onderzoek deelnamen – kregen soms te horen dat ze niet in het land mochten wonen als ze de taal niet goed spraken.

Verschillende lezers meldden dat ze op openbare plaatsen Nederlands moesten spreken terwijl ze op pad waren met vrienden of familie en hun moedertaal moesten spreken.

“Terwijl ik met mijn kinderen fietste en in het Engels met ze sprak, zei een man luid tegen ons ‘Nederlands, Nederlands, Nederlands’, zei een Canadese respondent. “Hij suggereerde, denk ik, dat ik Nederlands zou moeten spreken met mijn Canadese kinderen. Hij was duidelijk geïrriteerd omdat hij op straat Engels moest horen. Ik spreek wel Nederlands, niet dat dat er toe doet.”

Op straat, op het werk

De helft van de gevallen van discriminatie vond plaats op straat of op het werk, maar 9% van de respondenten gaf aan problemen te hebben ondervonden met de omgang met de ambtenarij en een vergelijkbaar percentage had te maken gehad met discriminatie in een winkel of café.

“Zelfs als ik een poging doe om in het Nederlands te praten, zullen de meeste winkelbedienden nog steeds in het Engels tegen mij praten, omdat ik van een buitenlander houd. Maar op sommige plekken zijn mensen er aanstoot aan dat mijn Nederlands niet goed genoeg is”, schreef een vrouw.

Ook solliciteren was een probleem en meerdere respondenten gaven aan dat ze waren afgewezen voor een baan omdat ze de Nederlandse taal niet goed genoeg spraken, terwijl dat geen vereiste was.

Anderen kregen te maken met aannames over hun vaardigheden en opleidingsniveau. “Ik was op zoek naar een baan. Ik stuurde mijn sollicitatie als antwoord op advertenties waarvoor ‘goede beheersing van het Nederlands’ vereist was, zoals vermeld in de advertentie, en gebruikte mijn vloeiende Nederlands. Vaak kreeg ik een ‘nee’ antwoord omdat ‘ze iemand zoeken die vloeiend Nederlands spreekt’ of ‘ze zoeken iemand die Nederlands IS’ of ‘ze zoeken iemand die afgestudeerd is aan een Nederlandse universiteit’”, een andere respondent gezegd.

Huidskleur

In 31% van de gevallen gaven de respondenten aan het gevoel te hebben te maken gehad met discriminatie omdat ze geen Nederlands spraken, en in 29% omdat de ander “dacht dat ik een buitenlander was”. Huidskleur werd in 16% van de gevallen als een reden beschouwd, en religie in 12%.

Huisvesting was een ander gebied waar mensen te maken kregen met discriminatie, ondanks de wijdverbreide opvatting dat ‘expats’ een voordeel hebben als het gaat om het huren van onroerend goed, omdat men denkt dat ze meer geld hebben.

“Ik probeerde een bezichtiging van een appartement te boeken en kreeg te horen dat het appartement niet meer te koop was”, aldus een respondent. “Mijn toenmalige (Nederlandse) vriend belde een minuut na mij en ze vertelden hem dat hij de bezichtiging kon inplannen omdat het appartement nog beschikbaar was.”

Grappen

De ervaringen van veel lezers draaiden om sociale gelegenheden, stereotypen en ‘grappen’ over etniciteit.

“Ik had een relatie met een Nederlands meisje en op een avond maakten haar vrienden steeds maar grapjes over mijn nationaliteit”, schreef een man. “Na hun vertrek heb ik erop gewezen en zij zei dat ik te gevoelig was ‘omdat Nederlanders heel direct zijn’. Ik zei dat dit grofheid is van waar ik vandaan kom, en zij zei dat als het me niet bevalt, ik daar terug kan gaan. Ik heb het ter plekke met haar uitgemaakt.’

Soms was het racisme nog flagranter. “In een vriendelijke familiesfeer zei een van de oudere leden ‘oh de buitenlander is gearriveerd’, stond op en vertrok”, zei een andere respondent.

“Mijn partner, die oorspronkelijk Thais was maar inmiddels Nederlands staatsburger is, krijgt vaak de vraag in welke massagesalon zij werkt. Mensen gaan er ook vaak van uit dat zij mijn bediende is en niet mijn partner”, aldus een man. “Het is niet zozeer discriminatie als wel beledigende stereotypering.”

Scholieren

Een jongere lezer en een internationale scholier schreven over een ervaring in het Concertgebouw in Amsterdam, waar een speciaal optreden voor scholen plaatsvond.

“Aan het eind werden de scholen aangekondigd via een luidspreker, zodat elke school één voor één kon opstaan ​​en vertrekken”, schreef de leerling. “Toen onze school werd opgeroepen en wij opstonden, uitgejouwd door veel leerlingen van de andere (Nederlandse) scholen.”

De omgang met ambtenaren bracht zijn eigen specifieke problemen met zich mee. “Mijn bedrijf ging failliet en daarom ben ik naar het UWV gegaan [state jobs agency] en ze zeiden dat ik terug moest gaan naar mijn land toen ik om een ​​werkloosheidsuitkering vroeg. Ik sprak ze in het Nederlands”, aldus een lezer.

Eén respondent geeft aan dat hij is uitgescholden door een oude dame in de plaatselijke Albert Heijn. “Ze schreeuwde: ‘Jullie ASML-indianen, ga terug naar jullie verdomde land, of leer verdomme Nederlands als jullie ons zuurverdiende geld willen afpakken’”, aldus de lezer.

“Ik ben hier al 2,5 jaar en dit was de eerste keer dat ik het gevoel had dat ik hier niet thuishoorde. Ik heb een huis, ik heb een kind dat hier geboren is, maar ik betwijfel of mijn beslissing juist was, ook al zou dit een van de beste landen zijn om in te wonen.”

Voor meer informatie over het onderzoek en de resultaten kunt u contact opnemen met editor@dutchnews.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *