Press ESC to close

Hoop voor Surinaamse Nederlanders na vijftig jaar strijd om vaste status

Ongeveer 800 mensen die hun aanspraak op het Nederlandse staatsburgerschap verloren toen Suriname in 1975 de onafhankelijkheid uitriep, hopen dinsdag een stap dichter bij volledige verblijfsrechten te komen als het parlement over een motie stemt.

Mensen die vóór de onafhankelijkheid in Suriname waren geboren, kregen vijf jaar de tijd om hun Nederlandse nationaliteit veilig te stellen, maar honderden die daar niet in slaagden of er niet in slaagden dit te doen terwijl ze in Nederland woonden, werden staatsburgers zonder papieren.

Sommigen van de groep waren destijds nog baby’s en zijn nu achter in de veertig. Ze hebben hun hele leven geen recht gehad om te werken, het land uit te reizen of een ziektekostenverzekering te krijgen. De oudste leden zijn vermoedelijk in de tachtig.

Henri Bontenbal, leider van de CDA-partij in het parlement, heeft een motie ingediend om in Suriname geboren inwoners een permanente verblijfsvergunning te verlenen, die naar verwachting door een meerderheid van de parlementsleden zal worden gesteund.

De taak om hen verblijfsdocumenten te verstrekken ligt bij de nieuwe minister voor Asiel en Migratie, Marjolein Faber van de extreemrechtse PVV.

Niet in staat te werken

Lydia Renfrum, 50, vertelde de NOS dat ze jarenlang als vrijwillige kok in een bejaardentehuis had gewerkt omdat ze niet in aanmerking kwam voor betaald werk.

“Het is vermoeiend om voortdurend bezorgd en onrustig te zijn over simpele gedachten, zoals het niet kunnen tonen van identificatie. Het maakt het moeilijk voor mij om me te concentreren en maakt me vergeetachtig,” zei ze.

“Mijn passie is het zorgen voor mensen. Als ik een vaste status krijg, wil ik een opleiding volgen in de gezondheidszorg.”

Campagneorganisaties als de Regenboog Groep en Human Rights Initiatives hebben jarenlang geprobeerd de groep een vaste status te geven. Het aftredende kabinet was van plan hen het recht te geven om te blijven, maar viel afgelopen juli in elkaar voordat het met wetgeving kon komen.

Eva Bezem, een advocaat die enkele leden van de groep vertegenwoordigt, zei dat ze waren uitgesloten van een eerdere wetswijziging waardoor mensen wier Nederlandse nationaliteit was vervallen terwijl ze in het buitenland woonden, deze konden terugvorderen.

“Ik vind het opmerkelijk, veerkrachtig en krachtig dat ze al die jaren zoveel geduld hebben getoond”, zegt ze tegen de NOS. “Ze hadden er veel vertrouwen in dat er een goede oplossing zou komen, ook al leken de kansen niet gunstig.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *