Press ESC to close

Laat ze tulpen eten: De Tulpeneters

The Tulip Eaters begint met de ergste nachtmerrie van iedere ouder: hun kind is ontvoerd. En dan wordt het de ergste nachtmerrie van elke lezer: inconsistenties in het plot, slecht ontwikkelde karakters en genoeg andere dingen om over te klagen.

Kinderchirurg Nora de Jong keert in 1980 terug naar haar huis in Houston en vindt daar haar moeder vermoord, haar zes maanden oude baby vermist en het lichaam van een onbekende man in haar huis. De Jong zet haar eigen verdriet en trauma opzij om naar het thuisland van haar ouders, Nederland, te reizen om haar kind te redden en de moordenaar te vinden.

De inzet is hoog en de opening heeft potentie, maar Antoinette van Heugten lost meteen het mysterie op dat ze heeft gecreëerd. In hoofdstuk 4 legt de auteur de hele gewelddadige ontmoeting uit en het boek wisselt vervolgens af tussen de bizar gemotiveerde moordenaar/ontvoerder en De Jongs verknipte poging om detective te spelen.

Naarmate de roman vordert, nemen de personages steeds onbegrijpelijkere beslissingen. De politieagent die reageert op de noodoproep keert terug om te flirten met de getraumatiseerde moeder. De Jong reist naar Amsterdam om zelf de gewelddadige daders op te sporen. Haar baas blijft dreigen haar te ontslaan als ze niet binnen twee weken na de tragedie weer aan het werk gaat. (Aangezien dit boek zich in de Verenigde Staten afspeelt, is dat misschien niet onrealistisch.)

De ontvoerder verandert de naam van de baby, maar blijft haar dan bij de vorige noemen. Op de een of andere manier stapt een volwassen man aan boord van meerdere internationale vluchten met een zes maanden oude baby die geen identiteitsdocumenten heeft, zonder argwaan te wekken. Het boek eindigt uiteraard met de veilige terugkeer van de baby naar haar moeder, die vervolgens weigert contact op te nemen met de politie, ondanks het open moordonderzoek in Texas.

Van Heugten schreef het boek in het Engels, met een vleugje Nederlands als effect. De Nederlandse termen lijken hoogdravend en slecht gekozen. In één geval verwijst een personage naar een maaltijd van kabeljauw alsof het een exotische Hollandse vis is in plaats van de veel gegeten kabeljauw.

Het boek verscheen in 2013, werd in het Nederlands vertaald en in 2015 in Nederland gepubliceerd. De Nederlandse uitgever koos voor de veel betere titel Verzwegen Verleden of Verborgen verleden voor de vertaalde versie.

De thriller is het tweede boek van de advocaat die schrijver is geworden. Haar eerste roman, Saving Max, verscheen in 2010 en was een grote hit. Er werden meer dan een half miljoen exemplaren van verkocht.

Als je bereid bent de slechte schrijfstijl over het hoofd te zien voor een plot waar veel op het spel staat, koop dan The Tulip Eaters in het American Book Center.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *