Press ESC to close

Naaktsauna’s bezoeken is prima, verkopen op Koningsdag niet

Onze vaste columniste Molly Quell heeft in haar leven een aantal slechte beslissingen genomen. Het opzetten van een stand op Koningsdag was misschien wel het ergste.

Maanden geleden leek het geen slecht idee. Het leek een leuke leeuwerik.

Ik dwaalde met een vriend door de ongeorganiseerde gangen van een tweedehandswinkel en we stopten om een ​​plank te bewonderen met dingen waar we allebei een zwak voor hadden: schattige kleine potten.

Wij hielden van ze. Vintagewinkels waren voortdurend gevuld met alle mogelijke vormen, maten, texturen en kleuren.

Maar je hebt maar zoveel schattige kleine potjes nodig. En eerlijk gezegd hadden we dat bedrag al een tiental schattige potjes geleden overschreden. Toch was de drive er en een idee was geboren. Wat als we alle schattige potjes die we hadden verzamelden, ze volstopten met iets anders waar we te veel van hadden maar waar we niet meer van konden krijgen – planten – en ze op Koningsdag verkochten?

We hadden geen illusie dat dit een onderneming was om geld te verdienen. Ons plan was om uit te verkopen en de opbrengst naar de dichtstbijzijnde bar te brengen. We wilden gewoon wat potten naar een goed huis sturen en een leuke tijd hebben.

Een paar weken voor de verjaardag van de vorst belde mijn vriend om de details te bespreken. “Hoe laat moeten we daar zijn?” zij vroeg.

Ik begon rond te vragen aan andere vrienden die eerder hun waren tussen de sinaasappels hadden geslingerd. ‘Vroeg,’ zei iedereen. “Heel vroeg.” “Extreem vroeg.”

Als ochtendmens van nature was ik niet zo geïntimideerd door de aandrang dat we vóór 6 uur ’s ochtends weg moesten zijn om een ​​goed plekje te bemachtigen. Mijn vriend was echter verbijsterd.

Ik was stiekem blij dat het hele plan op het punt stond uiteen te vallen. Ik was nog niet eens begonnen met het maken van plantenknipsels. Maar ze is koppig en vastbesloten om door te zetten. Wij waren toegewijd.

Een week van tevoren begonnen we naar het weer te kijken. Het zag er niet goed uit. Het is april in Nederland. Natuurlijk zag het er niet goed uit. We hebben het dwangmatig gecontroleerd, ook al is het algemeen bekend dat weersvoorspellingen meer dan vijf minuten in de toekomst nutteloos zijn in dit land.

Om vroeg op pad te gaan, bleef ze de nacht ervoor overnachten. Ik, als een heel vervelend ochtendmens, was niet erg overstuur door de wekker van 04.45 uur. Mijn vriend was aanzienlijk minder tevreden. ‘Dit was het slechtste idee dat we ooit hebben gehad,’ mompelde ze.

De komende uren zou ik het met haar eens zijn.

Aankomst en de eerste opzet verliepen prima. Iedereen was vriendelijk en we kregen een geweldige plek. We wisten dat het weer om een ​​beetje regen vroeg, maar het leek niet al te slecht. En we hadden parasols, hete thee en een positieve kijk op het leven.

Het duurde niet lang.

De lucht, die er al onheilspellend uitzag, wachtte tot we klaar waren met het opzetten van wat voelde als jaren van opgekropte agressie.

Het heeft twee en een half uur lang gegoten.

Nu konden we gelukkig droog blijven onder onze parasols en konden we onze spullen onder de tafel opbergen. We hadden een iets hoger gelegen plek gevonden, dus terwijl mensen met hun allerlei rommel verspreid over de grond wanhopig probeerden te voorkomen dat hun bezittingen in zee zouden drijven, stapelden we de onze op een paar plastic kratten en maakten ons geen zorgen.

Het bleek dat ons geheime wapen het wapen was dat we besloten te verkopen. Alle planten zijn goed doorweekt en zijn ongedeerd gebleven.

Natuurlijk hebben we de rest van de dag met verplicht gelach geantwoord, terwijl iedereen een grapje maakte over hoe goed de planten water kregen.

We hebben ’s middags ingepakt met nog een paar planten over, die we hebben gedoneerd aan de plantenbibliotheek om de hoek. We hadden geen idee hoeveel geld we verdienden.

Een dame met handgemaakte manden zette zich recht tegenover ons op en al het geld dat we aan kleingeld hadden, gaven we meteen uit aan manden. Toen kochten we tompouce.

Het zal geen verrassing zijn dat ik dit niet nog een keer ga doen.

Ik ben blij dat ik het vakje onzin verkopen op Koningsdag heb aangevinkt. Ik heb mijn integratieniveau nog verder verhoogd. Maar de sauna was een veel aangenamere Nederlandse ervaring, zij het even vochtig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *