Press ESC to close

Drag queens en chauffeurs: Amsterdammers verenigen zich over discriminatie


Een nieuwe tentoonstelling in Melkweg Expo, “Heelzz on Wheelzz”, verenigt dragqueens en taxichauffeurs in een onwaarschijnlijke coalitie.

Je zou niet denken dat dragqueens en taxichauffeurs veel gemeen hebben. Maar eigenlijk delen deze groepen een natuurlijk – of door de mens gecreëerd – bondgenootschap: ze zijn verbonden door discriminatie.

Zondag, Bevrijdingsdag, kwamen de twee groepen bij Melkweg Expo aan tafel voor een vrijheidsmaaltijdof vrijheidsmaaltijd, om niet alleen de lunch te delen, maar ook hun onderlinge verhalen over discriminatie en van elkaar te leren.

“Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ook de queergemeenschap vervolgd”, aldus burgemeester Femke Halsema van Amsterdam, die de festiviteiten bijwoonde. “Ik denk dat het heel goed is dat we in een stad als Amsterdam ook beseffen dat het leven voor de queergemeenschap nog steeds erg zwaar is.”

Discriminatie

De organisatoren zeggen dat een deel van die moeilijkheid te maken heeft met de discriminatie waarmee LHBTI+-mensen worden geconfronteerd wanneer ze zich door de stad proberen te verplaatsen, van bedreigingen en intimidatie in het openbaar vervoer tot het weigeren van ritten in de particuliere sector.

“Het was precies 10 jaar geleden dat ik voor het eerst werd geweigerd door een taxichauffeur”, zegt dragqueen-activist en een van de organisatoren van het evenement Jennifer Hopelezz. “Het is nooit beter geworden. En het is niet alleen mijn verhaal. Voor elke dragartiest en veel queer mensen is dat onmogelijk.”

Hopelezz zegt dat wanneer taxi’s of Uber-chauffeurs ze in volle slepen zien, ze de rit vaak zullen verwijderen. “Het is erg frustrerend, omdat we meestal aan het werk zijn en ons moeten vermaken”, zegt ze over wat zij een echt Amsterdams probleem noemt. “Het lijkt een soort ereteken voor de coureurs om ons niet mee te nemen.”

Tegelijkertijd, zegt Hopelezz, worden taxichauffeurs en mensen die werken voor taxi-apps als Uber en Bolt (medeorganisatoren van de tentoonstelling) ook geconfronteerd met discriminatie vanwege hun achtergrond, etniciteit of religie.

Burgemeester Femke Halsema en Jennifer Hopelezz van Amsterdam. Foto: Lauren Comiteau

“Het idee is om deze twee groepen, die normaal nooit samenkomen, samen te brengen om onze verhalen te delen en empathie en begrip voor de ander te krijgen”, zegt ze. “We zitten eigenlijk in dezelfde branche. We bevinden ons in het nachtleven. Wij entertainen en zij brengen de klanten naar onze evenementen en nemen hen en ons mee naar huis. We moeten bondgenoten zijn.”

Vrijheidsmaaltijd

Op een zonnige Bevrijdingsdag zaten zowel chauffeurs in jassen als in boa gedrapeerde drag queens aan dezelfde tafels, vertelden verhalen over discriminatie en luisterden vooral. Ze kregen gespreksvragen om de zaken op gang te helpen, waaronder: ‘Bent u wel eens bezorgd als u ’s avonds moet werken of uitgaan? Wat kan ik voor u doen om uw ervaring als bestuurder/passagier in de toekomst te verbeteren?”

Vimal Kumar uit India, een Uber- en Bolt-chauffeur, zegt dat hoewel hij nooit persoonlijk discriminatie heeft ervaren, Uber hem uitnodigde voor de lunch om te luisteren naar de problemen waarmee dragqueenpassagiers worden geconfronteerd en om te werken aan een oplossing ervan. “Ze hebben altijd taxi’s nodig, en ik heb ze zo vaak opgehaald en er is nooit een probleem”, zegt hij. “Het zijn mensen, net als wij. Wij hebben niet het recht om op wie dan ook te trappen.”

Maar de Italiaanse performer en artiest Stemin heeft te maken gehad met zowel discriminatie als fysiek geweld. “Mijn vriend en ik waren aan het fietsen, we droegen allebei make-up en extravagante outfits, en mijn vriend werd van de fiets geduwd en tegen de grond geschopt”, zegt hij. “We werden kankerhomo’s en andere beledigingen genoemd. Deze dingen gebeuren overal, maar het meest schokkende was om te zien dat er geen grote follow-up van de politie kwam.

We voelden ons erg verlaten, alsof niemand ons daadwerkelijk zag.”

En als hij wordt ‘gezien’, is dat vaak door Uber-chauffeurs die het uitzicht niet waarderen. “Je belt een Uber, ze rijden naar je toe, ze zien je en ze rijden weg”, zegt hij. “Ik zou graag willen dat ze weten dat ze dienstverleners zijn, en dat we voor een dienst betalen, en daarom verwachten we dat er een dienst wordt verleend. Dat er achter de make-up, achter een outfit individuen zitten.”

Foto: Lauren Comiteau

Verandering, zegt Hopelezz, moet van de transportbedrijven zelf komen. “Sommige bedrijven, zoals TCA [Taxicentrale Amsterdam, also a co-organizer], hebben een nultolerantiebeleid ten aanzien van discriminatie”, zegt ze. “Maar andere bedrijven niet. Dus als ik een taxi neem, bel ik nu TCA, en ik zeg gewoon dat ik in de sleep zit en vertel het aan de chauffeur, en ik heb nooit een probleem. Maar als ik Uber bel, weet je het nooit.”

Rapportage

Danielle Jiskoot, oprichtster van talentenbureau The Diverse Agency, werd vorig jaar op dergelijke incidenten gewezen nadat een aantal van haar klanten door taxichauffeurs waren afgewezen en twee dragqueens door Uber-chauffeurs waren aangereden. Ze zegt dat ze samenwerkt met de grote taxibedrijven om het melden van incidenten eenvoudiger te maken.

Daartoe wijst Hopelezz erop dat de discriminatieknop van Uber in de stad is geboren. “Het begon in Amsterdam, vanuit de draggemeenschap, dus dingen kunnen veranderen.”

Toch zegt Jiskoot dat het aantal LHBTI+-discriminatieklachten vorig jaar is gestegen.

“Er zijn altijd van die piekmomenten”, zegt ze. “Trots is bijvoorbeeld enorm, omdat er zoveel queer mensen op straat zijn. En ook rond Kerstmis, als het kouder wordt en mensen meer taxi’s moeten nemen, zijn er weer pieken.”

Ze is op zoek naar beleidsveranderingen, iets waar de aftredende minister van Justitie en Veiligheid Dilan Yesilgöz vorige maand over werd geïnformeerd door homo- en gendergelijkheidsgroepen. Volgens LHBTI+ belangenorganisatie COC Nederland nemen de haat en het geweld in het land toe en zullen zeven op de tien LHBTI+ mensen ooit in hun leven te maken krijgen met geweld, waarbij de daders er meestal vrijuit vanaf komen.

Tentoonstelling

Kunstenaar Anton Shebetko werd gevraagd de begeleidende tentoonstelling in de Melkweg Expo samen te stellen. Zijn team interviewde zowel dragqueens als taxichauffeurs en printte hun citaten over discriminerende ervaringen op de borden die de muren sieren en de kleden die de tafels bedekten.

“Het idee is dat haat iets is dat je is opgediend, iets waarmee je bent gevoed… en je maakt het bord schoon, maar serveert het dan opnieuw”, zegt hij. De citaten op tafel zijn empathischer, zegt Shebetko, met als doel een gesprek op gang te brengen.

Bezoekers kunnen tijdens de tentoonstelling, die tot en met 20 mei te zien is, op de tafels hun eigen ervaringen opschrijven en hoe zij daarmee zijn omgegaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *